Dag 5: donderdag 24 april 2008: Agios Nikolaos: Kreta.

De drukte naar het paasweekend nam toe. De hitte bleef ons overvallen en zonder drank, voornamelijk water is het hier niet te doen. De wijn is wel lekker maar maakt je loom, dus boodschappen aansleuren en al wat ik niet weet vraag ik maar aan Maria, waar ik regelmatig een babbeltje ga doen, of aan Billy. Hij weet hier alles: zegt de typisch Griekse adonis.
Het wilde en ongedisciplineerd rijden van de Grieken is nog niet afgenomen wat we ondervonden toen we van de luchthaven kwamen en ons onmiddellijk hebben aangepast, want anders rijden ze je van de weg. Roger speelt copiloot en ik piloot. Op de boot is dat omgekeerd.
Je moet dus zelf uitvissen of een auto van weghelft gaat veranderen, vaart mindert of je voorbij wilt steken, gaat keren of abrupt zonder aankondiging wilt stoppen.
Verkeersborden, witte lijnen, stoplichten, voorrang van rechts: voor wie is dat allemaal???
Als automobilist moet je beschikken over een breed gezichtsveld en naar links en rechts tegelijk kunnen kijken. Verkeersborden spelen daarbij een ondergeschikte rol. De claxon wordt bij de minste aanleiding ingedrukt. Gelukkig hangt er geen kenteken van Byron op de auto zodat ze denken dat we ook Grieken zijn.

Ondertussen moesten de papieren om de boot uit het water te lichten bij de port-police aangevraagd worden. Wat die daar eigenlijk mee te maken hebben weet ik niet, maar het is een indrukwekkende ervaring.
3 Personen op één bureau. 1 Griek werkt. Schrijft van alles in 3 verschillende boekjes (moet het afschrijven van het vorige), roept regelmatig hulp in van de anderen die het ook niet zo direct weten, gebruikt graag stempels en na ½ uurtje mag ik dan 6 € betalen.
Graag had ik mijn transit-log ook in orde gebracht, maar daar moet ik voor terug komen de dag voor vertrek.