De Antidote in winterberging in Port Napoleon.zondag 31 augustus 2008
Einde.
128 dagen van huis, voor het grootste deel alleen onder ons tweetjes is niet altijd even gemakkelijk als je nood hebt aan vrijheid zoals ik, maar we zijn nog samen en hopen dit nog lang te zijn.
De Antidote heeft ons weer gebracht waar we het gepland hadden. Hij heeft ook wel enkele keren dwars gelegen, maar maakte het toch weer goed. De A.P. had het soms moeilijk, vooral bij een woeste zee, maar de kapitein stuurde hem weer bij.
Nu rust de Antidote in Port Napoleon tussen zijn soortgenoten en wacht op ons voor een volgende reis.
Merci Antidote.
128 dagen van huis, voor het grootste deel alleen onder ons tweetjes is niet altijd even gemakkelijk als je nood hebt aan vrijheid zoals ik, maar we zijn nog samen en hopen dit nog lang te zijn.
De Antidote heeft ons weer gebracht waar we het gepland hadden. Hij heeft ook wel enkele keren dwars gelegen, maar maakte het toch weer goed. De A.P. had het soms moeilijk, vooral bij een woeste zee, maar de kapitein stuurde hem weer bij.
Nu rust de Antidote in Port Napoleon tussen zijn soortgenoten en wacht op ons voor een volgende reis.
Merci Antidote.
Dag 128: woensdag 27 augustus 2008: Van Port Napoleon naar huis.
Om 6u30 waren we allen wakker en stevenden richting sanitair.
Dat was een ramp. De muggen hadden zich blijkbaar verenigd om ons nog een laatste groet te brengen. In de douche werden we zelfs aangevallen. We klopten en spoten waar we konden en wonnen de veldslag. De zon kwam op en de muggen verdwenen. De bobbels bleven en begonnen te jeuken.
Om 8 uur na een laatste inspectie van de kapitein vertrokken we richting België. Het avontuur is voorbij.
Om 6u30 waren we allen wakker en stevenden richting sanitair.
Dat was een ramp. De muggen hadden zich blijkbaar verenigd om ons nog een laatste groet te brengen. In de douche werden we zelfs aangevallen. We klopten en spoten waar we konden en wonnen de veldslag. De zon kwam op en de muggen verdwenen. De bobbels bleven en begonnen te jeuken.
Om 8 uur na een laatste inspectie van de kapitein vertrokken we richting België. Het avontuur is voorbij.
Dag 127: dinsdag 26 augustus 2008: Port Napoleon.
Waren we nog moe van de voorbije dagen??? Ik niet. Wel vandaag deden we het wat rustiger aan want morgen wordt het auto zitten.
De Antidote werd om 11u30 met de nodige precisie uit het water gehaald, afgespoten met de hogedrukreiniger en op een bootstoel gezet. Sisi was fotograaf van dienst en wij konden toekijken.
Terwijl de kapitein de Antidote met de nodige liefde de laatste zorgen toediende, deden wij nog wat boodschappen en gingen ‘s middags stranden en zwemmen want het was zeer warm en windvrij. De muggen hebben het ook geweten en werden agressief.
We werden ’s avonds langs alle kanten aangevallen. Netten spannen, muggenspay, het hielp allemaal niet. Zelfs de kapitein werd gevolgd en geprikt. Sisi en Kimberly hadden overal bobbels en ik natuurlijk ook. Wat zal dat morgenvroeg zijn?
Waren we nog moe van de voorbije dagen??? Ik niet. Wel vandaag deden we het wat rustiger aan want morgen wordt het auto zitten.
De Antidote werd om 11u30 met de nodige precisie uit het water gehaald, afgespoten met de hogedrukreiniger en op een bootstoel gezet. Sisi was fotograaf van dienst en wij konden toekijken.
Terwijl de kapitein de Antidote met de nodige liefde de laatste zorgen toediende, deden wij nog wat boodschappen en gingen ‘s middags stranden en zwemmen want het was zeer warm en windvrij. De muggen hebben het ook geweten en werden agressief.
We werden ’s avonds langs alle kanten aangevallen. Netten spannen, muggenspay, het hielp allemaal niet. Zelfs de kapitein werd gevolgd en geprikt. Sisi en Kimberly hadden overal bobbels en ik natuurlijk ook. Wat zal dat morgenvroeg zijn?
Dag 125&126: zondag 24 augustus en maandag 25 augustus 2008: Port Napoleon Frankrijk.
Zondag brachten we een bezoek aan Aigues Mortes waar we met Gert en Rik reeds naartoe geweest waren.
We vertrokken via de veerboot door de Camargue. Het was enorm druk, eigenlijk te druk om van de mooie oude smalle straatjes en huisjes te genieten. Er waren feestelijkheden rond de figuur Saint Louis, nl. Lodewijk IX die zich vooral inzette voor bestrijding van de “heidenen”.
Vanuit Aiges-Mortes vertrok hij twee maal ter kruistocht. De eerste keer in 1244 als leider van een groot leger richting Egypte, de tweede keer naar Tunis ter bestrijding van de Mohammedaanse zeerovers. Van die laatste reis zou hij niet meer terugkeren. De pest brak uit, en daarvan werd hij op 23 augustus 1270 in Carthago het slachtoffer. Hij werd in 1297 gecanoniseerd (heilig verklaard).
In het hart van Aigues-Mortes , “la cité de Saint Louis”, staat een groot standbeeld van hem.
Maandag reden we richting Marseille, één van de vijf grootste steden van Frankrijk want Sisi en Kimberly waren er nog nooit geweest en dit overslaan zou spijtig zijn.
Marseille een multiculturele stad waar het toerisme in opkomst is en het natuurlijk krioelt van de mensen.
Het Quartier du Panier: de oudste buurt, de Cours Julien: de Bohemeense en hipste buurt, het treinstation: gare Saint-Charles met zijn enorme trappen en sculpturen, de rue de la République met zijn mooi verzorgde huizen in contrast met de Cours Julien, le Vieux Port en de overal aanwezige bedelaars waar je even moet aan wennen, enz., enz. Kilometers legden we af en van op een terrasje in het drukste gedeelte van de stad hebben we echt genoten en onze voeten laten rusten. Niets is hier “te” of niet “te” genoeg.
Zondag brachten we een bezoek aan Aigues Mortes waar we met Gert en Rik reeds naartoe geweest waren.
We vertrokken via de veerboot door de Camargue. Het was enorm druk, eigenlijk te druk om van de mooie oude smalle straatjes en huisjes te genieten. Er waren feestelijkheden rond de figuur Saint Louis, nl. Lodewijk IX die zich vooral inzette voor bestrijding van de “heidenen”.
Vanuit Aiges-Mortes vertrok hij twee maal ter kruistocht. De eerste keer in 1244 als leider van een groot leger richting Egypte, de tweede keer naar Tunis ter bestrijding van de Mohammedaanse zeerovers. Van die laatste reis zou hij niet meer terugkeren. De pest brak uit, en daarvan werd hij op 23 augustus 1270 in Carthago het slachtoffer. Hij werd in 1297 gecanoniseerd (heilig verklaard).
In het hart van Aigues-Mortes , “la cité de Saint Louis”, staat een groot standbeeld van hem.
Maandag reden we richting Marseille, één van de vijf grootste steden van Frankrijk want Sisi en Kimberly waren er nog nooit geweest en dit overslaan zou spijtig zijn.
Marseille een multiculturele stad waar het toerisme in opkomst is en het natuurlijk krioelt van de mensen.
Het Quartier du Panier: de oudste buurt, de Cours Julien: de Bohemeense en hipste buurt, het treinstation: gare Saint-Charles met zijn enorme trappen en sculpturen, de rue de la République met zijn mooi verzorgde huizen in contrast met de Cours Julien, le Vieux Port en de overal aanwezige bedelaars waar je even moet aan wennen, enz., enz. Kilometers legden we af en van op een terrasje in het drukste gedeelte van de stad hebben we echt genoten en onze voeten laten rusten. Niets is hier “te” of niet “te” genoeg.
dinsdag 26 augustus 2008
Dag 124: zaterdag 23 augustus 2008:Port Napoleon Frankrijk.
Gert en Rik vertrokken rond 10 uur voor een uur of 13 voor ze hun thuishaven zouden bereiken. Wij gingen Arles bezoeken gelegen aan de Rhône, op het punt waar de delta begint, bij de splitsing van de Grote Rhône en de Kleine Rhône. Daardoor ligt de stad "aan de poort van de Camargue".
Vorig jaar passeerden we daar met de boot, maar konden niet aanleggen omdat de kade bezet was met allemaal kleine bootjes en het ponton heel onstabiel was.
Met een oppervlakte van meer dan 750 km² is de gemeente Arles de grootste van heel Frankrijk, groter dan Parijs.
Arles was de tweede hoofdstad na Rome van het eerste Romeinse Rijk. Toen het christendom zich introduceerde werd Arles een belangrijk religieus centrum. Na de val van het Romeinse Rijk en tal van invallen door de Barbaren werd de stad onbelangrijk.
Arles is ook bekend als woonplaats van Vincent van Gogh. Veel plekken waar Vincent van Gogh verbleef bestaan niet meer, zoals zijn pension aan het Place Lamartine en het Gele huis genoemd naar het schilderij het van Van Gogh (beide verwoest tijdens de Tweede Wereldoorlog), maar het "Café bij Nacht" ook een schilderij van Vincent van Gogh) aan het Place du Forum is er nog steeds. Het museum” La Fondation Van Gogh “ konden we moeilijk voorbij gaan. Nog enkele bezienswaardigheden trokken onze aandacht:
het amfitheater, de arena van Arles, gebouwd rond het jaar 90 na Christus tijdens de periode van de Flavische keizers (Vespasianus, Titus en Domitianus).
het theater, waar onder andere het bekende beeld van de Venus van Arles gevonden is (nu in het Louvre)
de laat-Romeinse thermen van Constantijn
de cryptoporticus: de ondergrondse resten van het forum: enz.
Na een lekker ijsje brachten Sisi en Kimberly ons weer veilig naar de haven.
Gert en Rik vertrokken rond 10 uur voor een uur of 13 voor ze hun thuishaven zouden bereiken. Wij gingen Arles bezoeken gelegen aan de Rhône, op het punt waar de delta begint, bij de splitsing van de Grote Rhône en de Kleine Rhône. Daardoor ligt de stad "aan de poort van de Camargue".
Vorig jaar passeerden we daar met de boot, maar konden niet aanleggen omdat de kade bezet was met allemaal kleine bootjes en het ponton heel onstabiel was.
Met een oppervlakte van meer dan 750 km² is de gemeente Arles de grootste van heel Frankrijk, groter dan Parijs.
Arles was de tweede hoofdstad na Rome van het eerste Romeinse Rijk. Toen het christendom zich introduceerde werd Arles een belangrijk religieus centrum. Na de val van het Romeinse Rijk en tal van invallen door de Barbaren werd de stad onbelangrijk.
Arles is ook bekend als woonplaats van Vincent van Gogh. Veel plekken waar Vincent van Gogh verbleef bestaan niet meer, zoals zijn pension aan het Place Lamartine en het Gele huis genoemd naar het schilderij het van Van Gogh (beide verwoest tijdens de Tweede Wereldoorlog), maar het "Café bij Nacht" ook een schilderij van Vincent van Gogh) aan het Place du Forum is er nog steeds. Het museum” La Fondation Van Gogh “ konden we moeilijk voorbij gaan. Nog enkele bezienswaardigheden trokken onze aandacht:
het amfitheater, de arena van Arles, gebouwd rond het jaar 90 na Christus tijdens de periode van de Flavische keizers (Vespasianus, Titus en Domitianus).
het theater, waar onder andere het bekende beeld van de Venus van Arles gevonden is (nu in het Louvre)
de laat-Romeinse thermen van Constantijn
de cryptoporticus: de ondergrondse resten van het forum: enz.
Na een lekker ijsje brachten Sisi en Kimberly ons weer veilig naar de haven.
Dag 123: vrijdag 22 augustus 2008: Port Napoleon: Frankrijk.
Sisi zou pas om 19 uur arriveren dus trokken we er nog een dagje op uit richting La grand Motte, Aigues Mortes en de Camarque.
Even opmerkelijk als de Eifeltoren in Parijs zijn de hypermoderne, piramidevormige vakantieonderkomens in de Zuid Franse badplaats La Grande Motte. Een vakantieoord, bij wijze van architectonische stunt neergezet in het nogal ruige arrondissement Languedoc aan de Middellandse zee, waar luxe voor iedereen nog betaalbaar is. La Grande Motte is een ideale vertrekplaats voor fietsuitstappen langs kanalen en God vergeten dorpjes aan de rand van de Camargue.
Nadien reden we via de rijstvelden richting Aigues-Mortes (Letterlijk vertaald: De stad der 'dode wateren') een zwaar versterkte vestingstad met diverse stadspoorten en torens.
De stad is in de 13e eeuw gebouwd als uitvalsbasis voor de kruistochten voor de Franse koning, die liever niet in een vreemde haven als Marseille inscheepte. In die periode lag Aigues-Mortes nog direct aan zee en Aigues-Mortes was dus de eerste Franse uitweg naar de Middellandse Zee.
Via de D36 reden we langs het meer van Vaccarès door de Camarque terug naar Port Napoleon. Voor mij verschillende ongekende vogels, pelikanen, mooie witte paarden, zwarte stieren, enz. trokken onze aandacht in prairie. Plots liep er een muskusrat de straat over vlak voor de auto en dook gelukkig op tijd terug de grachten in.
De GPS loodsten ons verder in de goede richting doch plots zei ons GPS madammeke: “neem nu de veerboot” en daar stonden we, inderdaad vóór de veerboot. Een verrassing, maar leuk.
Sisi was ondertussen aangekomen, maar Roger was op de boot gebleven.
Vlug vlug verder, want het was toch 4 maanden geleden dat we mekaar nog gezien hadden.
Rond 19 uur waren we ter plaatse, even knuffel, knuffel en babbel, babbel.
De reis was goed verlopen. De meisjes waren niet te moe.
Sisi zou pas om 19 uur arriveren dus trokken we er nog een dagje op uit richting La grand Motte, Aigues Mortes en de Camarque.
Even opmerkelijk als de Eifeltoren in Parijs zijn de hypermoderne, piramidevormige vakantieonderkomens in de Zuid Franse badplaats La Grande Motte. Een vakantieoord, bij wijze van architectonische stunt neergezet in het nogal ruige arrondissement Languedoc aan de Middellandse zee, waar luxe voor iedereen nog betaalbaar is. La Grande Motte is een ideale vertrekplaats voor fietsuitstappen langs kanalen en God vergeten dorpjes aan de rand van de Camargue.
Nadien reden we via de rijstvelden richting Aigues-Mortes (Letterlijk vertaald: De stad der 'dode wateren') een zwaar versterkte vestingstad met diverse stadspoorten en torens.
De stad is in de 13e eeuw gebouwd als uitvalsbasis voor de kruistochten voor de Franse koning, die liever niet in een vreemde haven als Marseille inscheepte. In die periode lag Aigues-Mortes nog direct aan zee en Aigues-Mortes was dus de eerste Franse uitweg naar de Middellandse Zee.
Via de D36 reden we langs het meer van Vaccarès door de Camarque terug naar Port Napoleon. Voor mij verschillende ongekende vogels, pelikanen, mooie witte paarden, zwarte stieren, enz. trokken onze aandacht in prairie. Plots liep er een muskusrat de straat over vlak voor de auto en dook gelukkig op tijd terug de grachten in.
De GPS loodsten ons verder in de goede richting doch plots zei ons GPS madammeke: “neem nu de veerboot” en daar stonden we, inderdaad vóór de veerboot. Een verrassing, maar leuk.
Sisi was ondertussen aangekomen, maar Roger was op de boot gebleven.
Vlug vlug verder, want het was toch 4 maanden geleden dat we mekaar nog gezien hadden.
Rond 19 uur waren we ter plaatse, even knuffel, knuffel en babbel, babbel.
De reis was goed verlopen. De meisjes waren niet te moe.
Dag 122: donderdag 21 augustus 2008: van Marseille naar Port Napoleon: Frankrijk.
Bezoek dat niet mee zeilt, wordt op tijd van boord gezet en kan ons volgen met de auto. Zo doen Gert en Rik dat.
De wind zat op kop en we probeerden op te kruisen. De zee was nog erg wild van de mistral, die precies niet van ophouden weet, maar we moeten verder, want Sisi komt vrijdag samen met Kimberly en neemt ons dan mee naar huis. Het mooi liedje is bijna voorbij, want in Port Napoleon gaat de Antidote in winterberging. Hij heeft zijn werk zeer goed gedaan.
We waren juist aangemeerd, na 25 mijl om 14 uur in de voor ons nog bekende haven van vorig jaar, waar de mast gemonteerd werd na onze kanaalvaart en de zeiltocht naar Kreta, toen Gert en Rik reeds aan de gate stonden.
Gert was serieus verbrand ondanks dat ze maar een uurtje op het strand gelegen had, maar er waaide wel een felle wind: teer huidje, wat wil je.
We verkenden de stad, gingen nog wat boodschappen doen en aten aan boord.
Bezoek dat niet mee zeilt, wordt op tijd van boord gezet en kan ons volgen met de auto. Zo doen Gert en Rik dat.
De wind zat op kop en we probeerden op te kruisen. De zee was nog erg wild van de mistral, die precies niet van ophouden weet, maar we moeten verder, want Sisi komt vrijdag samen met Kimberly en neemt ons dan mee naar huis. Het mooi liedje is bijna voorbij, want in Port Napoleon gaat de Antidote in winterberging. Hij heeft zijn werk zeer goed gedaan.
We waren juist aangemeerd, na 25 mijl om 14 uur in de voor ons nog bekende haven van vorig jaar, waar de mast gemonteerd werd na onze kanaalvaart en de zeiltocht naar Kreta, toen Gert en Rik reeds aan de gate stonden.
Gert was serieus verbrand ondanks dat ze maar een uurtje op het strand gelegen had, maar er waaide wel een felle wind: teer huidje, wat wil je.
We verkenden de stad, gingen nog wat boodschappen doen en aten aan boord.
Enkele sfeerbeelden van Marseille.Soms raak je geankerd.
Huisenblok en momument passen perfect bij elkaar in de Rue de Rome.
Een van de mooiste straten van Marseille.
In de meest Boheemse en hipste buurt van Marsielle had Gert al onmiddellijk touche.
Een mooiste stukje van het Palais de Justice in Marseille.
Dag 120&121: dinsdag 19, woensdag 20 augustus 2008 : Marseille: Frankrijk.
Marseille is een multi-culturele stad, waar het toerisme in opkomst is en er een aangename drukte heerst.
Marseille wordt gedomineerd door de basiliek van de Notre-Dame de la Garde, die duidelijk zichtbaar is vanuit de haven en de stad domineert.
Langs de bekende Canebière, de beroemdste laan van Marseille en natuurlijk in de oude haven, waar de Antidote ligt, en zijn bekende vismarkt zijn we gaan flaneren. We maakten ook een ommetje langs de 'Panier', een van de oudste wijken van de stad. De verschillende forten en kastelen (Château d'If, Château Pastre, Fort Saint-Jean en Saint-Nicolas), zichtbaar vanuit de haven zijn eveneens de moeite, maar we maakten een selectie en kozen voor de Opéra, het stadhuis, het Palais de la Bourse, het Palais du Pharo en de Promenade de la Corniche. Een paar schoenen zijn hier vlug versleten, geen nood schoenwinkels genoeg in alle prijsklassen..
We gingen Bouillabaise eten om Gert haar verjaardag te vieren, wandelden langs La Maison du Pastis waar je 95 soorten Pastis vindt. Humm,… het water komt me al in de mond.
We slenterden langs de drukbezette terrasjes, waar de jeugd van de Happy Hour profiteert met de politie op de achtergrond als waakhond langs de kade van de oude haven, terug naar onze stek.
Van op het voorplein ziet u een van de mooiste panorama's van de stad.Omgeven door een keurslijf van heuvels, waaronder het massief van de Calanques, strekt Marseille zich uit langs de Middellandse Zee.
De zon versterkt het aangename karakter van de stad en de mistral brengt haar een licht dat verschillende beroemde schilders inspireerde: Cézanne, Braque; Dufy, Derain, Marquet,...
We wandelden en wandelden door mooie plekjes en in de verte enorme trappen met engelensculpturen die… ons naar het station leidden. We ontdekten de Cour Bohemien, de hipste buurt van Marseille waar Gert touche had, maar hij was wat oud.
Marseille is een multi-culturele stad, waar het toerisme in opkomst is en er een aangename drukte heerst.
Marseille wordt gedomineerd door de basiliek van de Notre-Dame de la Garde, die duidelijk zichtbaar is vanuit de haven en de stad domineert.
Langs de bekende Canebière, de beroemdste laan van Marseille en natuurlijk in de oude haven, waar de Antidote ligt, en zijn bekende vismarkt zijn we gaan flaneren. We maakten ook een ommetje langs de 'Panier', een van de oudste wijken van de stad. De verschillende forten en kastelen (Château d'If, Château Pastre, Fort Saint-Jean en Saint-Nicolas), zichtbaar vanuit de haven zijn eveneens de moeite, maar we maakten een selectie en kozen voor de Opéra, het stadhuis, het Palais de la Bourse, het Palais du Pharo en de Promenade de la Corniche. Een paar schoenen zijn hier vlug versleten, geen nood schoenwinkels genoeg in alle prijsklassen..
We gingen Bouillabaise eten om Gert haar verjaardag te vieren, wandelden langs La Maison du Pastis waar je 95 soorten Pastis vindt. Humm,… het water komt me al in de mond.
We slenterden langs de drukbezette terrasjes, waar de jeugd van de Happy Hour profiteert met de politie op de achtergrond als waakhond langs de kade van de oude haven, terug naar onze stek.
Van op het voorplein ziet u een van de mooiste panorama's van de stad.Omgeven door een keurslijf van heuvels, waaronder het massief van de Calanques, strekt Marseille zich uit langs de Middellandse Zee.
De zon versterkt het aangename karakter van de stad en de mistral brengt haar een licht dat verschillende beroemde schilders inspireerde: Cézanne, Braque; Dufy, Derain, Marquet,...
We wandelden en wandelden door mooie plekjes en in de verte enorme trappen met engelensculpturen die… ons naar het station leidden. We ontdekten de Cour Bohemien, de hipste buurt van Marseille waar Gert touche had, maar hij was wat oud.
Dag 119: maandag 18 augustus 2008 : van Toulon naar Marseille: Frankrijk.
Om 9u30 vertrokken we samen. Gert en Rik met de auto via de kust en wij zeilend naar Marseille. Het was warm, 4 tot 5 bf. N.NW. en via opkruisen konden we zeilen.
Het was druk op zee. We zien dat we in Frankrijk zijn en dat er veel havens in de buurt zijn, zodat je kleine afstanden kan zeilen, wat de meeste zeilers doen.
Rond 17 uur meerden we aan na 40,96 mijl waar Gert en Rik al op ons al stonden op te wachten.
We kregen een vaste plaats aan het eerste ponton in de oude haven in het midden van de stad. Ons laatste stukje tonijn aten we op, terwijl we genoten van de mooi verlichte forten en gebouwen in de omtrek.
Om 9u30 vertrokken we samen. Gert en Rik met de auto via de kust en wij zeilend naar Marseille. Het was warm, 4 tot 5 bf. N.NW. en via opkruisen konden we zeilen.
Het was druk op zee. We zien dat we in Frankrijk zijn en dat er veel havens in de buurt zijn, zodat je kleine afstanden kan zeilen, wat de meeste zeilers doen.
Rond 17 uur meerden we aan na 40,96 mijl waar Gert en Rik al op ons al stonden op te wachten.
We kregen een vaste plaats aan het eerste ponton in de oude haven in het midden van de stad. Ons laatste stukje tonijn aten we op, terwijl we genoten van de mooi verlichte forten en gebouwen in de omtrek.
dinsdag 19 augustus 2008
Dag 118: zondag 17 augustus 2008 : Toulon Frankrijk.
Om 6u30 was ik reeds wakker en ging op kousenvoeten in de kuip zitten met de PC omdat ik niemand wakker wou maken. Om 8 uur kwamen de koppen boven water.
Om 10 uur bracht chauffeur Rik ons naar Monaco een 165km verder. De mistral was zo goed als voorbij en het was zeer warm.
Het Prinsdom Monaco: Principauté de Monaco het dwergstaatje, met een vorst als staatshoofd Albert II uit het huis Grimaldi. Deze familie zit al 700 jaar op de troon. De huidige premier is Jean-Paul Proust, Monaco heeft een oppervlakte van 1,96 km² en telt 32.796 (2008) inwoners. Daarmee is dit het dichtstbevolkte land ter wereld. Monaco is ontstaan op 8 januari 1297. Het dwergstaatje staat internationaal bekend als een mondaine badplaats en belastingparadijs met veel casino's, high society en een jaarlijkse Grand Prix in het Formule 1-autoracen. Het heeft naast het nationale voetbalelftal ook een eigen voetbalclub, AS Monaco, die in de Franse competitie speelt. In Monaco wonen meer buitenlanders dan Monegasken. Van de inwoners is slechts 17% Monegask, 28% van de inwoners heeft de Franse nationaliteit en van de overige 55% van de inwoners is een belangrijk deel Italiaan.
We bezochten eerst de haven met zijn immens grote blinkende motorjachten met daarvoor hun blitsende auto’s. De straten zijn mooi verzorgd met hier en daar ingelegde mozaëken. Indrukwekkende appartementen met hun tuinterrassen en zwembaden op de daken . En dan via de trappen stevenden we naar het optrekje van de Grimaldi’s waar we juist op tijd waren voor de aflossing van de wacht. De omliggende straatjes met hun winkeltjes, cafe’s en restaurantjes, openbare gebouwen, enz… alles smetteloos verzorgd.
Wel, het is de moeite als je toch in de omgeving bent om even een bezoekje te brengen.
Om 6u30 was ik reeds wakker en ging op kousenvoeten in de kuip zitten met de PC omdat ik niemand wakker wou maken. Om 8 uur kwamen de koppen boven water.
Om 10 uur bracht chauffeur Rik ons naar Monaco een 165km verder. De mistral was zo goed als voorbij en het was zeer warm.
Het Prinsdom Monaco: Principauté de Monaco het dwergstaatje, met een vorst als staatshoofd Albert II uit het huis Grimaldi. Deze familie zit al 700 jaar op de troon. De huidige premier is Jean-Paul Proust, Monaco heeft een oppervlakte van 1,96 km² en telt 32.796 (2008) inwoners. Daarmee is dit het dichtstbevolkte land ter wereld. Monaco is ontstaan op 8 januari 1297. Het dwergstaatje staat internationaal bekend als een mondaine badplaats en belastingparadijs met veel casino's, high society en een jaarlijkse Grand Prix in het Formule 1-autoracen. Het heeft naast het nationale voetbalelftal ook een eigen voetbalclub, AS Monaco, die in de Franse competitie speelt. In Monaco wonen meer buitenlanders dan Monegasken. Van de inwoners is slechts 17% Monegask, 28% van de inwoners heeft de Franse nationaliteit en van de overige 55% van de inwoners is een belangrijk deel Italiaan.
We bezochten eerst de haven met zijn immens grote blinkende motorjachten met daarvoor hun blitsende auto’s. De straten zijn mooi verzorgd met hier en daar ingelegde mozaëken. Indrukwekkende appartementen met hun tuinterrassen en zwembaden op de daken . En dan via de trappen stevenden we naar het optrekje van de Grimaldi’s waar we juist op tijd waren voor de aflossing van de wacht. De omliggende straatjes met hun winkeltjes, cafe’s en restaurantjes, openbare gebouwen, enz… alles smetteloos verzorgd.
Wel, het is de moeite als je toch in de omgeving bent om even een bezoekje te brengen.
Dag 118: zondag 17 augustus 2008 : Toulon Frankrijk.
Om 6u30 was ik reeds wakker en ging op kousenvoeten in de kuip zitten met de PC omdat ik niemand wakker wou maken. Om 8 uur kwamen de koppen boven water.
Om 10 uur bracht chauffeur Rik ons naar Monaco een 165km verder. De mistral was zo goed als voorbij en het was zeer warm.
Het Prinsdom Monaco: Principauté de Monaco het dwergstaatje, met een vorst als staatshoofd Albert II uit het huis Grimaldi. Deze familie zit al 700 jaar op de troon. De huidige premier is Jean-Paul Proust, Monaco heeft een oppervlakte van 1,96 km² en telt 32.796 (2008) inwoners. Daarmee is dit het dichtstbevolkte land ter wereld. Monaco is ontstaan op 8 januari 1297. Het dwergstaatje staat internationaal bekend als een mondaine badplaats en belastingparadijs met veel casino's, high society en een jaarlijkse Grand Prix in het Formule 1-autoracen. Het heeft naast het nationale voetbalelftal ook een eigen voetbalclub, AS Monaco, die in de Franse competitie speelt. In Monaco wonen meer buitenlanders dan Monegasken. Van de inwoners is slechts 17% Monegask, 28% van de inwoners heeft de Franse nationaliteit en van de overige 55% van de inwoners is een belangrijk deel Italiaan.
We bezochten eerst de haven met zijn immens grote blinkende motorjachten met daarvoor hun blitsende auto’s. De straten zijn mooi verzorgd met hier en daar ingelegde mozaëken. Indrukwekkende appartementen met hun tuinterrassen en zwembaden op de daken . En dan via de trappen stevenden we naar het optrekje van de Grimaldi’s waar we juist op tijd waren voor de aflossing van de wacht. De omliggende straatjes met hun winkeltjes, cafe’s en restaurantjes, openbare gebouwen, enz… alles smetteloos verzorgd.
Wel, het is de moeite als je toch in de omgeving bent om even een bezoekje te brengen.
Om 6u30 was ik reeds wakker en ging op kousenvoeten in de kuip zitten met de PC omdat ik niemand wakker wou maken. Om 8 uur kwamen de koppen boven water.
Om 10 uur bracht chauffeur Rik ons naar Monaco een 165km verder. De mistral was zo goed als voorbij en het was zeer warm.
Het Prinsdom Monaco: Principauté de Monaco het dwergstaatje, met een vorst als staatshoofd Albert II uit het huis Grimaldi. Deze familie zit al 700 jaar op de troon. De huidige premier is Jean-Paul Proust, Monaco heeft een oppervlakte van 1,96 km² en telt 32.796 (2008) inwoners. Daarmee is dit het dichtstbevolkte land ter wereld. Monaco is ontstaan op 8 januari 1297. Het dwergstaatje staat internationaal bekend als een mondaine badplaats en belastingparadijs met veel casino's, high society en een jaarlijkse Grand Prix in het Formule 1-autoracen. Het heeft naast het nationale voetbalelftal ook een eigen voetbalclub, AS Monaco, die in de Franse competitie speelt. In Monaco wonen meer buitenlanders dan Monegasken. Van de inwoners is slechts 17% Monegask, 28% van de inwoners heeft de Franse nationaliteit en van de overige 55% van de inwoners is een belangrijk deel Italiaan.
We bezochten eerst de haven met zijn immens grote blinkende motorjachten met daarvoor hun blitsende auto’s. De straten zijn mooi verzorgd met hier en daar ingelegde mozaëken. Indrukwekkende appartementen met hun tuinterrassen en zwembaden op de daken . En dan via de trappen stevenden we naar het optrekje van de Grimaldi’s waar we juist op tijd waren voor de aflossing van de wacht. De omliggende straatjes met hun winkeltjes, cafe’s en restaurantjes, openbare gebouwen, enz… alles smetteloos verzorgd.
Wel, het is de moeite als je toch in de omgeving bent om even een bezoekje te brengen.
Dag 117: zaterdag 16 augustus 2008 : Toulon Frankrijk.
De mistral leek iets rustiger, maar ja een mistral dat is 3 dagen.
Toulon, ook bekend onder de naam Toulon-sur-Mer (Tolon in het plaatselijke dialect) is een stad in het zuiden van Frankrijk en hoofdplaats van het Var-departement en de belangrijkste militaire haven van de Franse kustlijn aan de Middellandse Zee. De Franse Mediterrane Vloot heeft zijn hoofdkwartier in Toulon.
Elke morgen 7 op 7 is er een markt waar je de beste groenten en fruit kunt kopen. Verder verkenden we de stad en zochten de mooiste plekjes op en dronken een pastis waar Rik zo dol op is. Enfin wij lusten dat ook hoor!!! nog wat rukwinden, stad verkend.
Roger verving de drains van de aanvoer van de mazout terwijl wij gedrieën op pad gingen. Het toerental van de motor daalde weer de laatste mijlen voor we Hyères aanliepen, ondertussen een bekend geluid, maar we wisten wat er loos was.
Alle zeilers blijven liggen want de mistral laat nog regelmatig van zich voelen.
De mistral leek iets rustiger, maar ja een mistral dat is 3 dagen.
Toulon, ook bekend onder de naam Toulon-sur-Mer (Tolon in het plaatselijke dialect) is een stad in het zuiden van Frankrijk en hoofdplaats van het Var-departement en de belangrijkste militaire haven van de Franse kustlijn aan de Middellandse Zee. De Franse Mediterrane Vloot heeft zijn hoofdkwartier in Toulon.
Elke morgen 7 op 7 is er een markt waar je de beste groenten en fruit kunt kopen. Verder verkenden we de stad en zochten de mooiste plekjes op en dronken een pastis waar Rik zo dol op is. Enfin wij lusten dat ook hoor!!! nog wat rukwinden, stad verkend.
Roger verving de drains van de aanvoer van de mazout terwijl wij gedrieën op pad gingen. Het toerental van de motor daalde weer de laatste mijlen voor we Hyères aanliepen, ondertussen een bekend geluid, maar we wisten wat er loos was.
Alle zeilers blijven liggen want de mistral laat nog regelmatig van zich voelen.
Dag 116: vrijdag 15 augustus 2008 : Toulon Frankrijk.
Gisterenavond om 19u30 waren we knock-out na een nacht vechten tegen de zee en de wind en om 8 uur ’s morgens werden we pas wakker. De man met de hamer had ons klein gekregen.
Vandaag moesten we nog alles klaarmaken om ons bezoek in alle eer te ontvangen want Gert en Rik vertrokken vanmorgen om 5 uur richting Cote d’Azur. Alles werd wat herschikt, de achterkajuit opgekuist terwijl de mistral, ondanks dat we zo ver in de baai van Toulon lagen, nog voor een serieuze deining zorgde en de wind tot 35 knopen gierde en de masten gevaarlijk heen en weer deed vliegen. Verschillende boten die waarschijnlijk nog geankerd waren vluchtten de haven binnen en werden met man en macht aangepakt en vastgelegd omdat ze door de hevige windstoten onbestuurbaar werden.
Om 5u30 was ons bezoek ter plaatse en werd er onmiddellijk een sprankelend flesje geopend.
Rik wordt vlug zeeziek, maar met een glaasje champagne viel dat erg mee en stoorde het wiggelen van de boot hem niet meer. Wat was dat lang geleden dat we mekaar nog gezien hadden en dan maar vertellen.
We probeerden in de kuip te eten, maar de mistral was een echte spelbreker. De servetten gingen vliegen en je glas kon je beter op de grond zetten of je was de inhoud kwijt. Maar we trotseerden de mistral.
De ganse nacht lagen we in een wilde wieg met aan de kade een ferry van Sardinië, die ook niet uitvaarde en zijn machines de ganse nacht liet draaien wat erg storend was.
Gisterenavond om 19u30 waren we knock-out na een nacht vechten tegen de zee en de wind en om 8 uur ’s morgens werden we pas wakker. De man met de hamer had ons klein gekregen.
Vandaag moesten we nog alles klaarmaken om ons bezoek in alle eer te ontvangen want Gert en Rik vertrokken vanmorgen om 5 uur richting Cote d’Azur. Alles werd wat herschikt, de achterkajuit opgekuist terwijl de mistral, ondanks dat we zo ver in de baai van Toulon lagen, nog voor een serieuze deining zorgde en de wind tot 35 knopen gierde en de masten gevaarlijk heen en weer deed vliegen. Verschillende boten die waarschijnlijk nog geankerd waren vluchtten de haven binnen en werden met man en macht aangepakt en vastgelegd omdat ze door de hevige windstoten onbestuurbaar werden.
Om 5u30 was ons bezoek ter plaatse en werd er onmiddellijk een sprankelend flesje geopend.
Rik wordt vlug zeeziek, maar met een glaasje champagne viel dat erg mee en stoorde het wiggelen van de boot hem niet meer. Wat was dat lang geleden dat we mekaar nog gezien hadden en dan maar vertellen.
We probeerden in de kuip te eten, maar de mistral was een echte spelbreker. De servetten gingen vliegen en je glas kon je beter op de grond zetten of je was de inhoud kwijt. Maar we trotseerden de mistral.
De ganse nacht lagen we in een wilde wieg met aan de kade een ferry van Sardinië, die ook niet uitvaarde en zijn machines de ganse nacht liet draaien wat erg storend was.
zondag 17 augustus 2008
Nog even een foto van de mooie rotspartijen op weg naar Frankrijk.
Onze nachtelijke aanvaller voor de aankomst in Hyères. Was hij in slaap gevallen? We hebben het hem niet kunnen vragen, want eens in de haven hebben we hem niet meer gezien. Was wel even beangstigend. Als je deze foto ziet zou je het niet zeggen.
Mooie rotspartijen tussen Hyères en Toulon. Dan vergeet je onmiddellijk de moeilijke zeilnacht. Maar eens in de haven sloeg de vermoeidheid toe.
Dag 114 & 115: woensdag 13 augustus en donderdag 14 augustus 2008: van Ajaccio:Corsica naar Hyères, Toulon Frankrijk.
Om 8u30 waren we reeds klaar en werd het startschot gegeven. Een depressie heerste wel over de Middellandse zee, maar als we de meteo: eerst N.NW 2bf. nadien draaiend W.SW. 3 tot 4 bf. met ’s nachts afnemend en aan de Golf de Lions ’s anderendaags 3 tot 4 bf. N.NW., konden geloven zou het een makkie wezen. Eigenlijk hebben we graag wat meer wind, maar we stelden ons tevreden met deze gegevens. Wanneer is iets ideaal?
Hier en daar was het bewolkt, maar op zee trokken de wolken regelmatig weg. De zee was niet rustig, maar dat wisten door de voorbije hevige winden.
Het groot zeil werd gehesen en de motor bijgezet.
Om 10u30 zag Roger plots een fontein in zee en een walvis zwom ons ongestoord voorbij terwijl hij ons regelmatig met een fontein verraste om na enkele minuten boven water te komen, met zijn staart zwaaide en ons verliet.
In de namiddag wakkerde de zeebries aan, ongeveer 13 kn. wind W. en wij vaarden NW. waardoor de zee woeliger werd en er lange golven ontstonden en ons op en neer mee nam maar we konden toch scherp zeilen zonder motor, eindelijk: heerlijk.
We zagen plots een potvis of was het een dolfijn langzaam zijn weg vervolgen. Maar plots had Roger beet en een tonijn ging er weer vandoor met de haak en het nepvisje. De lijn werd vervangen en terug ingeworpen.
Het is bekend, dat dolfijnen en tonijnen nogal eens samen spelen om vis te vangen.
In de verte, een 3 à 4 mijl verwijderd, zagen we nog 2 zeilers, schijnbaar dezelfde richting uitvarend. We waren dus niet alleen om de overtocht te wagen.
De avond viel en de wind zou normaal gezien ook minderen, maar niets was minder waar.
De zee werd woeliger en de wind nam gestadig toe tot Roger plots terug beet had.
Een sterk spartelende tonijn wilde zich nog redden, hij trok en trok uit alle macht, de molen liep verschillende keren terug af en Roger moest dan weer van voor af aan opnieuw beginnen, maar deze keer waren wij iets sterker. ¼ Fles rum goot ik in zijn kieuwen was toen stoned werd gefileerd en als deel van ons avondmaal verorberd.
Bij zonsondergang werd de zee wild met hoge golven met een wind tot 25 - 30 kn. in de neus. Het zeilen was onmiddellijk gedaan, Roger nam het roer. De Antidote dook telkens in de golven en het zeewater zorgde voor de nodige zoute douches. De boot werd van links naar rechts gesmeten, hoge schuimgolven rolden ons voorbij en de wind gierde. Wel meteo dat zijn stoten van een mistral, die je gepland had voor vrijdag, maar wij zaten er in en dat voor onze laatste oversteek.
Er zat niets anders op dan van koers te veranderen en op te kruisen. De ander 2 boten zagen we hetzelfde doen. Daardoor konden we zeilen, maar het was zeer zwaar en Roger moest het allemaal zelf doen, want ik kon het roer niet houden. De boot lag te schuin en de golven duwden ons in alle richtingen. Hoge schuimgolven rolden over ons en ons voorbij.
Een van de andere zeilers, kwam op een gegevens moment gevaarlijk op ons af geschommeld tot op ½ mijl zodat we zelf van koers moesten veranderen. Nadien hield hij beter afstand.
Toen hoorden we op de marifoon een mayday van een zeilboot die zijn mast verloren had en om bijstand vroeg. Zulke dingen kun je ’s nachts bij stormweer wel missen.
Rond 7 uur ’s morgens nam de wind af tot 16 à 18 bf. en werd de zee wat rustiger zodat we toch nog konden zeilen maar we moesten blijven opkruisen tot voor de haven van Hyères, waar ze geen plaats voor ons hadden. De haven lag overvol als gevolg van de opkomende mistral en we werden naar een andere haven verwezen op een niet al te vriendelijke manier. Ankeren is met een mistral onmogelijk en Roger belde naar Toulon, waar we een plaatsje toegewezen kregen aan de binnenkant van de haven midden in de stad. Eigenlijk beter dan in Hyères, want daar heb je een open haven.
Om 18 uur meerden we af in Toulon een 18 mijl verder na 154 mijl tot Hyères samen 174 mijl na 33 uren varen. Het slechte weer en het opkruisen kostten ons 9 uren en 37 mijl meer.
Om 8u30 waren we reeds klaar en werd het startschot gegeven. Een depressie heerste wel over de Middellandse zee, maar als we de meteo: eerst N.NW 2bf. nadien draaiend W.SW. 3 tot 4 bf. met ’s nachts afnemend en aan de Golf de Lions ’s anderendaags 3 tot 4 bf. N.NW., konden geloven zou het een makkie wezen. Eigenlijk hebben we graag wat meer wind, maar we stelden ons tevreden met deze gegevens. Wanneer is iets ideaal?
Hier en daar was het bewolkt, maar op zee trokken de wolken regelmatig weg. De zee was niet rustig, maar dat wisten door de voorbije hevige winden.
Het groot zeil werd gehesen en de motor bijgezet.
Om 10u30 zag Roger plots een fontein in zee en een walvis zwom ons ongestoord voorbij terwijl hij ons regelmatig met een fontein verraste om na enkele minuten boven water te komen, met zijn staart zwaaide en ons verliet.
In de namiddag wakkerde de zeebries aan, ongeveer 13 kn. wind W. en wij vaarden NW. waardoor de zee woeliger werd en er lange golven ontstonden en ons op en neer mee nam maar we konden toch scherp zeilen zonder motor, eindelijk: heerlijk.
We zagen plots een potvis of was het een dolfijn langzaam zijn weg vervolgen. Maar plots had Roger beet en een tonijn ging er weer vandoor met de haak en het nepvisje. De lijn werd vervangen en terug ingeworpen.
Het is bekend, dat dolfijnen en tonijnen nogal eens samen spelen om vis te vangen.
In de verte, een 3 à 4 mijl verwijderd, zagen we nog 2 zeilers, schijnbaar dezelfde richting uitvarend. We waren dus niet alleen om de overtocht te wagen.
De avond viel en de wind zou normaal gezien ook minderen, maar niets was minder waar.
De zee werd woeliger en de wind nam gestadig toe tot Roger plots terug beet had.
Een sterk spartelende tonijn wilde zich nog redden, hij trok en trok uit alle macht, de molen liep verschillende keren terug af en Roger moest dan weer van voor af aan opnieuw beginnen, maar deze keer waren wij iets sterker. ¼ Fles rum goot ik in zijn kieuwen was toen stoned werd gefileerd en als deel van ons avondmaal verorberd.
Bij zonsondergang werd de zee wild met hoge golven met een wind tot 25 - 30 kn. in de neus. Het zeilen was onmiddellijk gedaan, Roger nam het roer. De Antidote dook telkens in de golven en het zeewater zorgde voor de nodige zoute douches. De boot werd van links naar rechts gesmeten, hoge schuimgolven rolden ons voorbij en de wind gierde. Wel meteo dat zijn stoten van een mistral, die je gepland had voor vrijdag, maar wij zaten er in en dat voor onze laatste oversteek.
Er zat niets anders op dan van koers te veranderen en op te kruisen. De ander 2 boten zagen we hetzelfde doen. Daardoor konden we zeilen, maar het was zeer zwaar en Roger moest het allemaal zelf doen, want ik kon het roer niet houden. De boot lag te schuin en de golven duwden ons in alle richtingen. Hoge schuimgolven rolden over ons en ons voorbij.
Een van de andere zeilers, kwam op een gegevens moment gevaarlijk op ons af geschommeld tot op ½ mijl zodat we zelf van koers moesten veranderen. Nadien hield hij beter afstand.
Toen hoorden we op de marifoon een mayday van een zeilboot die zijn mast verloren had en om bijstand vroeg. Zulke dingen kun je ’s nachts bij stormweer wel missen.
Rond 7 uur ’s morgens nam de wind af tot 16 à 18 bf. en werd de zee wat rustiger zodat we toch nog konden zeilen maar we moesten blijven opkruisen tot voor de haven van Hyères, waar ze geen plaats voor ons hadden. De haven lag overvol als gevolg van de opkomende mistral en we werden naar een andere haven verwezen op een niet al te vriendelijke manier. Ankeren is met een mistral onmogelijk en Roger belde naar Toulon, waar we een plaatsje toegewezen kregen aan de binnenkant van de haven midden in de stad. Eigenlijk beter dan in Hyères, want daar heb je een open haven.
Om 18 uur meerden we af in Toulon een 18 mijl verder na 154 mijl tot Hyères samen 174 mijl na 33 uren varen. Het slechte weer en het opkruisen kostten ons 9 uren en 37 mijl meer.
De laatste rode boei voor de ingang van de haven van Ajaccio.
De steeds aan- en afvarende Ferry's die er voor zorgen, dat je boot steeds in beweging is ondanks dat je in de haven ligt. Als er geen deining is zortgen zij er wel voor.
Mooie eilanden aan onze ankerplaats in Ajaccio niet vervan de vis farms.
De steeds aan- en afvarende Ferry's die er voor zorgen, dat je boot steeds in beweging is ondanks dat je in de haven ligt. Als er geen deining is zortgen zij er wel voor.
Mooie eilanden aan onze ankerplaats in Ajaccio niet vervan de vis farms.
Abonneren op:
Posts (Atom)
