Dag 114 & 115: woensdag 13 augustus en donderdag 14 augustus 2008: van Ajaccio:Corsica naar Hyères, Toulon Frankrijk.

Om 8u30 waren we reeds klaar en werd het startschot gegeven. Een depressie heerste wel over de Middellandse zee, maar als we de meteo: eerst N.NW 2bf. nadien draaiend W.SW. 3 tot 4 bf. met ’s nachts afnemend en aan de Golf de Lions ’s anderendaags 3 tot 4 bf. N.NW., konden geloven zou het een makkie wezen. Eigenlijk hebben we graag wat meer wind, maar we stelden ons tevreden met deze gegevens. Wanneer is iets ideaal?
Hier en daar was het bewolkt, maar op zee trokken de wolken regelmatig weg. De zee was niet rustig, maar dat wisten door de voorbije hevige winden.
Het groot zeil werd gehesen en de motor bijgezet.
Om 10u30 zag Roger plots een fontein in zee en een walvis zwom ons ongestoord voorbij terwijl hij ons regelmatig met een fontein verraste om na enkele minuten boven water te komen, met zijn staart zwaaide en ons verliet.
In de namiddag wakkerde de zeebries aan, ongeveer 13 kn. wind W. en wij vaarden NW. waardoor de zee woeliger werd en er lange golven ontstonden en ons op en neer mee nam maar we konden toch scherp zeilen zonder motor, eindelijk: heerlijk.
We zagen plots een potvis of was het een dolfijn langzaam zijn weg vervolgen. Maar plots had Roger beet en een tonijn ging er weer vandoor met de haak en het nepvisje. De lijn werd vervangen en terug ingeworpen.
Het is bekend, dat dolfijnen en tonijnen nogal eens samen spelen om vis te vangen.
In de verte, een 3 à 4 mijl verwijderd, zagen we nog 2 zeilers, schijnbaar dezelfde richting uitvarend. We waren dus niet alleen om de overtocht te wagen.
De avond viel en de wind zou normaal gezien ook minderen, maar niets was minder waar.
De zee werd woeliger en de wind nam gestadig toe tot Roger plots terug beet had.
Een sterk spartelende tonijn wilde zich nog redden, hij trok en trok uit alle macht, de molen liep verschillende keren terug af en Roger moest dan weer van voor af aan opnieuw beginnen, maar deze keer waren wij iets sterker. ¼ Fles rum goot ik in zijn kieuwen was toen stoned werd gefileerd en als deel van ons avondmaal verorberd.
Bij zonsondergang werd de zee wild met hoge golven met een wind tot 25 - 30 kn. in de neus. Het zeilen was onmiddellijk gedaan, Roger nam het roer. De Antidote dook telkens in de golven en het zeewater zorgde voor de nodige zoute douches. De boot werd van links naar rechts gesmeten, hoge schuimgolven rolden ons voorbij en de wind gierde. Wel meteo dat zijn stoten van een mistral, die je gepland had voor vrijdag, maar wij zaten er in en dat voor onze laatste oversteek.
Er zat niets anders op dan van koers te veranderen en op te kruisen. De ander 2 boten zagen we hetzelfde doen. Daardoor konden we zeilen, maar het was zeer zwaar en Roger moest het allemaal zelf doen, want ik kon het roer niet houden. De boot lag te schuin en de golven duwden ons in alle richtingen. Hoge schuimgolven rolden over ons en ons voorbij.
Een van de andere zeilers, kwam op een gegevens moment gevaarlijk op ons af geschommeld tot op ½ mijl zodat we zelf van koers moesten veranderen. Nadien hield hij beter afstand.
Toen hoorden we op de marifoon een mayday van een zeilboot die zijn mast verloren had en om bijstand vroeg. Zulke dingen kun je ’s nachts bij stormweer wel missen.
Rond 7 uur ’s morgens nam de wind af tot 16 à 18 bf. en werd de zee wat rustiger zodat we toch nog konden zeilen maar we moesten blijven opkruisen tot voor de haven van Hyères, waar ze geen plaats voor ons hadden. De haven lag overvol als gevolg van de opkomende mistral en we werden naar een andere haven verwezen op een niet al te vriendelijke manier. Ankeren is met een mistral onmogelijk en Roger belde naar Toulon, waar we een plaatsje toegewezen kregen aan de binnenkant van de haven midden in de stad. Eigenlijk beter dan in Hyères, want daar heb je een open haven.
Om 18 uur meerden we af in Toulon een 18 mijl verder na 154 mijl tot Hyères samen 174 mijl na 33 uren varen. Het slechte weer en het opkruisen kostten ons 9 uren en 37 mijl meer.