Dag 101-102: woensdag 30juli en donderdag 31 juli 2008: van Kélibia: Tunesië naar Teulada Sardinië.
Gisterenavond was de vissershaven leeg en stil, maar vanmorgen keerden de vissersboten met hun rijke buit, achternagezeten door de meeuwen, terug en was de haven een en al bedrijvigheid.
Om 6 uur zouden de meeste zeilers vertrekken, maar dat was maar een gedacht. De port police van Kélibia begint ten vroegste om 6u30 uur te werken en zonder stempel in je pasport, dat je pas 10 min. voor vertrek krijgt, geraak je niet weg. De verblijfspapieren hadden wij niet meer nodig, maar de andere zeilers wel, want wij waren de enigen die de oversteek naar Sardinië waagden. Roger stond al als eerste aan de deur van de port police, maar hij kreeg de pasporten niet terug, de douane bracht ze aan boord en vroeg ons of we nog dinars overhadden. Gelukkig hadden we gisteren alles opgekocht, wat hij waardeerde. We konden vertrekken.
’s Morgens vroeg is er meestal weinig of geen wind, maar de eerste 15 mijl hadden we dat liever zo, want we moesten de Kaap Bon ronden, en met een zware zee en een sterke wind spookt het aan de kaap.
Rond 8 uur zagen we een 6tal grote dolfijnen langzaam hun weg zwemmen. Ze gunden ons geen blik.
Om 10u30 hadden we zonder problemen kaap Bon gerond, veranderde onze vaarrichting van N naar NW, één route van nog ongeveer een 160 mijl, tot in Sardinië.
Te weinig wind om nu reeds te zeilen zonder hulp van de motor. Gisteren bliezen ze ons de broek van het gat en vandaag is de wind precies zoek, doch na een uurtje was het zo ver. De wind nam toe NO.O 12 tot 14 kn. en met het groot zeil en de genua zeilden we halve wind met een gemiddelde snelheid van 6,5 kn.: heerlijk. Weg met het lawaai, alleen nog het ruisen van de zee en de wind. De golven lagen goed en de Antidote sneed door het ruime sop. Zo zeilden we tot het donker werd en na zonsondergang werd de motor bijgezet, oeen mdat de wind het wat kalmer aan wilde doen. We wisselden elkaar af en een heldere sterrenhemel, met regelmatig vallende sterren, was onze enige compagnon. Rond 5 uur werd de wind terug wakker en kon de motor tot rust komen.
Vliegende vissen en enkele zwaardvissen kwamen Roger uitdagen, maar hij kreeg geen beet.
Om 12u30 zeilden we na 29 uren 175,8 mijl, moe maar tevreden, de nieuwe haven Nou in Teulada binnen. Het was een fantastische zeiltrip. De wind zat perfect, de golven niet te wild en de A.P. heeft zijn werk goed gedaan.
Wel Antidote nu krijg je een zoetwater beurt, want je plakt van het zout.