Dag 47: vrijdag 6juni 2008:Kanaal van Korinthe: Griekenland.

De nacht was nat, wie had dat nu verwacht. Omdat het hier zo warm is slapen we steeds met de luiken open, maar vannacht werden we gewekt door een kletterende douche op ons bed. De kletsende regen hield goed stand. Ik wilde absoluut het kanaal doorvaren in een blakende zon, om de kleuren van de wanden en het water nog jaren te voelen, maar Roger wou maar vertrekken. Ik kon het wel begrijpen, maar ik stond in achteruit. Soms moet je 3 uren wachten na je aangemeld te hebben en de haven van Korinthe, 2 mijl achter het kanaal, is klein en als je laat toekomt heb je geen plaats meer en dan moeten we nog een 40 mijl verder varen.
Rond 9 uur werd de kletsende regen miezerig, rond 10 uur was er van regen geen sprake meer en begon er hier en daar al een partij blauwe lucht te verschijnen en de zon duwde de wolken meer en meer weg.
O.K. start rond 10u30 richting kanaal. Van op onze ankerplaats zagen we de ingang van het kanaal niet, al was het geen ½ mijl: eigenaardig.
Om 11 uur hadden we betaald 126 € en waren de nodige papieren ingevuld, moesten we blijven liggen aan de steiger, tot de blauwe vlag gehesen werd, ongeveer 20 minuutjes werd ons gezegd.
Een dik uur hebben we zeker gewacht. 2 Cargo’s kregen voorrang en werden door het kanaal gesleept. Een Canadese zeiler, een kanaalkruiser met leerlingen en wij mochten aansluiten.
Het imposante indrukwekkende avontuur begon en was veel te vlug gedaan.
Het kanaal is 6,3 km lang, de vaargeul 8 m diep en 23 m breed. De schacht zelf is 60 m diep die in de bodem tussen de Golf van Egina, waar wij vandaan kwamen, en de Golf van Korinthe gegraven werd en in het jaar 1893 voltooid. Om 13 uur na slechts 6 mijl was het grote avontuur reeds achter de rug.
In de diepe schacht voelden we geen wind noch stroming, maar eens buiten het kanaal was er een stevige westenwind op kop en vonden we gelukkig een plaatsje in de haven, waar de deining en de rukwinden voor de nodige ambiance zorgden zodat mijn nachtrust serieus gestoord werd en ik in de middenkajuit de slaap probeerde te vangen. De kapitein slaapt door alles heen.