Dag 57: maandag 16 juni 2008: Mesolonghi: Griekenland.

Vanmorgen bezochten we het Heroon, het Heldenpark zoals ze hier zeggen.
Hier rusten onder de tumulus onbekende doden, hier staan stèles, hermen, kruisen en monumenten voor leden van verschillende nationaliteiten. Voor het park staat het imposante beeld van Lord Byron.
De Pinksterfeesten: herdenking aan de bevrijding, zijn nog niet voorbij en je ziet overal zigeuners, die de nacht op hun vrachtwagens of bij familieleden hebben doorgebracht. Hun rijkdom nl. een aanzienlijk aantal kinderen lopen her en der, fraai uitgedost of moeders met dikke buiken, een kind op de arm en nog enkelen rondom haar geschaard slenteren door de straten.
Zoals afgesproken stond Eddy met vrouw Terry rond 16 uur aan de boot en hebben we eerst onze voorraad nog wat aangevuld op zijn voorstel, werden we weer op een sightseeing vergast, aten in een typisch Grieks restaurant. De menukaart is uitsluitend in het Grieks, wat ik met alle gemak van de wereld kon lezen???, maar met Eddy is dit geen enkel probleem want hij spreekt perfect Grieks. We mochten in de keuken zelf kiezen welke vis we wensten te eten.
Mesolongi is ook een gegeerd vakantieoord voor de Grieken, met zijn mooie lagunes en uitgestrekte stranden.
Zeilers zoeken zulke oorden graag op.
Dit gedeelte van het vasteland heeft sinds jaren een spoorwegennet, maar een trein heeft er nooit gereden. Nochtans staat er een pronkstuk aan het Heldenpark, steeds druk beladen (zie foto).
Nadien gingen we naar de bevrijdingsfeesten van de Grieken en de Zigeuners, die elk jaar met Pinksteren aan het Heldenpark gehouden worden en start aan de ingang van de stad achter de poort en de lage Venetiaanse stadsmuur. Je moet het gezien hebben. Het is een uren durende ongeorganiseerde optocht, waar het alleen opaankomt, zien en gezien worden. We bleven een uurtje naar de geanimeerde chaotische optocht kijken. Mannen en zonen uitgedost in hun traditionele klederdracht dansen en zingen (roepen) naar de omstaanders, die dan op hun beurt door de stoet lopen. Nadien genoten we van een ouzo bij zonsondergang op een idyllisch plaatsje door Eddy uitgezocht. Deze “blind date” krijgt nog een staartje, want Oostenrijk en België liggen niet zo ver van elkaar.
Eddy heeft morgenvroeg reeds een meeting (hij is manager van een bedrijf in gyprocplaten) en wij, wij zeilen verder.