Dag 52: woensdag 11 juni 2008: Trizónia: Griekenland.

Dit eiland heeft iets wat onze nostalgie oproept. De woeste natuur van Zuid Frankrijk, met zijn zingende krekels, wilde tijm, -haver, -look, olijfboom-, wijngaarden en andere voor ons onbekende stekelige struiken, waar we jaren geleden naar toe gingen om lange wandelingen te maken. Wel dat kan hier ook en dat deden we dan. Alleen moet je hier gaan wandelen met een stok, om de spinnenwebben, met zijn grote brrrr. spinnen, eerst voor je weg te duwen. Sisi iets voor jou!!! En toch was het mooi. Via roodstenenzandwegen, helling op en af met zicht op zee kan je het ganse eiland rondwandelen. Wegen zijn hier niet en auto’s??? het zijn meer wrakken als je al een tegenkomt. Alleen de mensen die de olijfbomen snoeien hobbelen over deze wegen naar hun gaarden. We hebben er slechts 2 gezien en op onze terugwandeling namen ze ons mee tot aan de haven. Roger kreeg de deur niet dicht en moest ze vasthouden en ik moest me aan Roger vasthouden. Zo hobbelden we verder. Bergop krakend in eerste versnelling en bergaf had je het gevoel alsof je door de voorruit ging vliegen en kraakte zijn karretje nog erger. Dan is het spijtig dat je de taal niet kent en konden we slechts als we ter plaatse waren: “efcharisto” zeggen waarop hij antwoordde: parakaló”.
Om de 2 jaar moeten de olijfbomen, om een goede opbrengst te hebben gesnoeid worden. Ze zijn prachtig, al 100 jaar en toch nog jong.
In deze haven overwinteren enkele schepen en vooral catamarans. Het is hier gratis. Je legt je schip goed vast, dekt het eventueel af met een zeil en gaat naar huis tot volgend seizoen. Dat is wel niets voor onze kapitein, hij zou geen nacht rustig slapen.
Onze buurman is een Amerikaan en zijn catamaran bleef hier in winterberging: “gratis” zegt hij, “zonder problemen, want Europa is te duur voor de Amerikanen dank zij Busch. Zolang Busch aan de macht is hangt zijn vlag ondersteboven. Zijn hoop is gericht op Obama.
We zullen morgen nog niet moeten vertrekken, want ze geven westenwind 6 tot 7 bf. en dat is pal op kop. Geen nood. We zien wel.