Dag 49: zondag 8 juni 2008: van Korinthe naar Itéa: Griekenland.

De wilde deining van gisteren was afgenomen en de wind zou oost zitten.
Er was weinig wind en we vertrokken om 7u30. De Riepel was al weg van 6u30: het zijn vroege vogels.
De zon was weer van de partij, de zee tamelijk rustig en het ontbijt werd onderweg opgediend. Het zag er gunstig uit, de wind kwam uit het O., maar na een half uurtje zeilen was het gedaan. De wind wakkerde aan tot 6 à 7 bf. dan weer N. dan weer NW, wat voor ons wind op kop was, zodat we steeds moesten opkruisen of we haalden de 2 knopen snelheid niet. De golven kwamen langs alle kanten, schudde ons heen en weer en het zoute water gutste bij elke duik over de boot en moesten we, liefst op tijd, dekking zoeken achter de buiskap. Vandaag geen zout op de aardappelen, het kleefde aan onze lippen.
Maar rond10u30 werden we blij verrast door een school dolfijnen. Zij houden van een wilde bruisende zee en leidden onze aandacht gedurende ½ uurtje af met hun dartele spel.
Foto’s, foto’s, maar gemakkelijk is iets anders als de boot op de golven ligt te dansen en je lens niet nat mag worden. Enfin zoals je zult zien, zijn er enkelen gelukt. En dan… plots zijn ze weg een gaan hopelijk een andere zeiler blij verrassen.
Na de kaap Ak.Makri-Nikolas gerond te hebben, ongeveer een 15 mijl van de haven van Itéa
konden we scherp aan de wind zeilen met vol tuig en liepen we gemiddeld 7 knopen. De Antidote lag goed schuin, maar was te houden. We sneden door de golven.
Om 16 uur na 49 mijl vaarden we de haven binnen en werden opgevangen door een Franse en Duitse zeiler. Laatstgenoemde dacht dat we ook Duitsers waren. Hoe is het mogelijk???
Enfin het was wel een vriendelijk man en verontschuldigde zich nadien.
Het was een vermoeiende pekelachtige trip.
De Franse zeilers vroegen of we iets op zee gevoeld hadden, want ze dachten dat ze een lichte aardbeving gevoeld hadden rond 14u30. Het ponton (uit beton) en de boten schudden. Wij hadden niets gevoeld. Dan moet het al een sounami zijn en dan nog.
En ja hoor ze hadden gelijk. ’s Avonds op TV werd er melding van gemaakt. Het centrum van de aardbeving lag in de Peloponnesos niet ver van Itéa en men zou bevingen gevoeld hebben tot in Athene en dat is veel verder.