Dag 67: donderdag 26 juni 2008: van Paxoi (Paxos) naar Kérkyra (Korfoe): Griekenland.

7u15 vertrokken we en inderdaad onze Oostenrijkse buur had zijn anker gisteren over het onze gegooid. Wel dat is even hard werken, want Roger moet dan de 2 ankers oppikken, een touw eraan vastmaken en het dan terug werpen. Menig Schipper heeft hierdoor zijn pikhaak al zien verdwijnen in het water en dat is dan vloeken, want weg is weg. Om 13u30 waren we al in de haven na 34 mijl.
Roger zorgde voor de boot en de nodige rust en ik ging fietsen en winkelen en ’s avonds gingen we samen eens op verkenning in de enorme grote goed georganiseerde haven, met big, big boten. We belde eens naar Sisi, want haar stem weer eens horen doet altijd goed.
Plots werden we overvallen door een onweer en we hadden de luiken van de boot niet dicht gedaan, zodat Roger sprintte om de dikke druppels voor te zijn, maar dat was natuurlijk een lachertje. Enfin het viel nogal mee. Met die hoge temperaturen droogt het nogal vlug op.
Kérkyra is erg populair en zelfs een van de geliefdste vakantieoorden van heel Griekenland.
Alle stranden langs de 217km lange kustlijn worden geflankeerd door vakantiedorpen.
Korfoe is een langwerpig eiland met groene velden, wijngaarden en sinaasappelgaarden, aan de voet van de berg Pantokrátoras (906m).
Sinds de 4°eeuw maakt Korfoe deel uit van het Byzantijnse Rijk. Het kwam in 1205 in handen van Venetië en bleef dit – ondanks Turkse aanvallen – tot 1797, toen Napoleon het eiland veroverde. In 1814 werden de Fransen door Groot-Brittannië verjaagd en het jaar daarop werd het eiland net als zijn Ionische buren een Brits protectoraat. In 1864 kwamen de eilanden bij het koninkrijk Griekenland.