Dag 92: maandag 21 juli 2008: van Mahdia naar Monastir: Tunesië.

We hadden gerust nog wat willen blijven in Mahdia, maar vanaf morgen gaven ze N 5 tot 6 bf met stoten van 7bf. en daar tegenop kruisen is niet zo evident: dus vertrekken maar.
De kapitein zorgde bij de port-police voor de nodige documenten - hier handelen ze graag van man tot man, dus!!! - die je steeds bij je moet hebben. Bij het binnenkomen van het land, word je gevolgd tot je Tunesië weer verlaat.
Onze Duitse buren gaven ons nog wat goede raad, want zij kennen Tunesië zeer goed.
Zelfs de port-police vond het spijtig dat we reeds vertrokken, maar het was nu, met Z-ZO 4 tot 5bf., of pas binnen 4 à 5 dagen volgens de meteo, en we hebben toch nog wat mijlen af te leggen voor we Frankrijk bereiken.
Om 10u30 werden we losgegooid en uitgezwaaid en werd het een fantastische zeiltrip met een gemiddelde van 6 à 7 knopen snelheid.
Tot aan de kaap Afrique zeilden we N.: voor de wind. Toen moesten we W.: halve wind varen, maar de wind nam toe tot een 20 à 25 knopen, zodat onze snelheid ook toenam. Ik was aan ’t vissen, had 2x beet maar speelde alles kwijt. Niets in de pan, maar ja laat ze nog maar wat zwemmen.
Na 32,26 mijl, vaarden we om 16 uur de haven van Monastir binnen, waar de havenmeester ons al stond op te wachten. Ja, ja we waren gesignaleerd.
De kapitein moest onmiddellijk naar de port-police, zonder problemen, en ze vroegen of we toch niet wat langer bleven dan 2 dagen. Wat dacht je, Mahdia had ons korte verblijf reeds doorgeseind. En ja, we zullen hier wel wat vastliggen, want de meteo voorspelt N.
De toeristen kunnen hier een zeetocht maken met de Barberousse: een Gullet, die met veel Westers lawaai de haven in- en uitvaart. Ambiance ontbreek niet.