Dag 71: maandag 30 juni 2008:van Crotone naar Roccella Ionica: Italië.

Om 6 uur vertrokken we in stilte. In de haven dreven dode vissen en vuil van de vissers. Neen hier wilde ik niet langer blijven. Er plakte ook een brief op de havenmuur met een waarschuwende mededeling dat er ratten zaten. Niet moeilijk als er zoveel vuil drijft.
Ondanks de zonsopgang, bood het landschap geen enkele kleur.
Geen wind voor vandaag. Het windmolenpark aan de kaap Rizzuto stond er werkloos bij. Het werd een dagje motoren. De zee was zeer kalm. Het verandert hier van dag tot dag. We konden 2 dagen prima zeilen en nu moeten we ons tevreden stellen met het ronken van de motor, maar we werden beloond.
In de verte zag Roger een groepje dolfijnen en enkelen maakten zich los van de groep en zwommen naar de boot. Ze dartelden, speelden, draaiden zich op hun rug in de boeggolf van de boot.(zie foto’s) om na enkele minuten zich weer bij de groep te voegen.
Een uurtje later zagen we voor de boot plots nog een grote groep dolfijnen naar ons toe zwemmen. Zeker 10 min. hebben ze weer rond de boeggolf van de boot hun sierlijke kunsten laten zien. We zijn steeds verwonderd over de vriendelijkheid, zo voelen wij dat toch, gratie en snelheid waarmee ze zich op een speelse manier verplaatsen. Van stromingen hoeven ze zich weinig aan te trekken, omdat ze snelheden van 10 tot 20 knopen kunnen ontwikkelen. . Het kon niet op vandaag.
Ook had Roger weer beet, maar op dolfijnen vissen we niet hoor. Het was een goudmakreel van ongeveer 2 kg.
Het was verschrikkelijk warm en wind noch schaduw brachten verfrissing want we werden er van weerhouden tot enkele mijlen voor de haven van Roccella toen de wind aanwakkerde doch pal in de neus. Alleen de dolfijnen deden ons de hitte even vergeten.
Om 17 uur na 64 mijl zagen we vanuit de haven 2 canadairs aan- en afvliegen om de branden ook hier weer in de bergen te blussen. De Italianen stoken toch zo graag vuurtje, wordt hier door henzelf gezegd.