Dag 22: zondag 11 mei 2008: Vlichada: Santorini (Thira).
Hopla, de zon was verdwenen, het regende en het was bar koud. Had België de zon weer gepikt?
In de haven is het fijn te verblijven, maar vandaag was het koud en zuur weer. Weinig zeilboten en dan nog meestal charters (4). De vissers zijn er niet zo scheutig op, omdat er weinig plaats is en jagen ze weg, maar als de havenmeester komt, krijgen ze wel een plaatsje. De charters trippen gewoonlijk van Athene tot Santorini in 10 dagen en visa versa, wisselen van bemanning, meestal 6 of 8 personen zonder de skipper, op een boot van 47 of 50 voet: allemaal Bavaria’s. Het is hier dus een komen en gaan van verschillende nationaliteiten, die na een ontbijt of avondmaal in Dimitris restaurant boven op de klip, inschepen of naar de luchthaven gebracht worden. Zij blijven meestal maar één dagje in de haven en varen dan verder, goed of slecht weer. Wij kunnen blijven liggen als het nat of koud is of als de wind niet goed zit, maar zij hebben betaald, hebben afspraken met andere havens en moeten verder.
Roger maakte van de gelegenheid gebruik om de boot nog eens een goede beurt te geven. Water kun je alleen krijgen via de brandkraan: ingenieus. Elektriciteit niet, maar de kapitein heeft een akkoord gemaakt met een visser en oeps we hadden elektriciteit.Waarschijnlijk kunnen we morgen ook niet verder zeilen, want de navtex meldt “gale