Dag 30: dinsdag 20 mei 2008: van Paros naar Syros.

De lucht was grauw en het was niet echt warm, maar de wind was rustig geworden.
Om 9u30 vertrokken we richting Syros, in de hoop dat de zon toch zou doorbreken en de wind wat zou aanwakkeren en dat gebeurde. Na 5 mijl, moesten we van koers veranderen De wind zat goed, N-NO 3 tot 4 bf.. We zeilden halve wind met een snelheid van 6 à 6,5 knopen. Er zat nog wel wat deining in de zee, maar we zeilden tot vlak voor de haveningang.
Alleen onze automatische piloot liet ons om de 5 minuten in de steek en Roger heeft dan het verdere traject maar zelf het roer genomen. De A.P. heeft weer zijn kuren?
Ook zagen we in de verte enkele dolfijnen, maar in vergelijking met de dolfijnen in de Atlantische oceaan, die rond je boot komen spelen, lijken het hier trage ongeïnteresseerde dieren.
Rond 15 uur vaarden we de haven in Ermoûpoli – de hoofdstad van Syros – na 26 mijl binnen. Er zijn 2 havens: één in de stad en één iets buiten de stad, waar we eerst naartoe vaarden. Een mooie haven, met alle voorzieningen, maar geen uitbater, dus geen aansluiting voor elektriciteit noch water en heel verlaten. Zo gingen we dan maar eens kijken naar de haven in de stad, waar we in de verte een driemaster en één zeilboot zagen liggen. Het leek ons goed en we meerden aan, vlak voor een promenade vol terrasjes.
Maar al vlug ondervonden we dat hier een serieuze deining was en zeker als de Ferries aan en afmeerden, zwalpte de boot heen en weer en we moesten de ankerketting inkorten zodat we niet tegen de kade botsten.
Ondertussen waren er een 8 tal boten bijgekomen, en iedereen vloog van links naar rechts om de meertouwen beter te bevestigen en extra stootkussens te hangen of ze hadden stukken.
We denken eraan van morgen toch maar in de rustige haven te gaan liggen, want je kan de boot niet onbewaakt laten liggen.