Dag 28: zondag 18 mei 2008: van Naxos naar Paros.

Op zondag werken de douanen en de havenmeesters niet, maar de havenbewaker wel.
Het is tenslotte zondag en we werden gewekt door de luide klokken van de kerk waar de Grieks-orthodoxe priester zijn gezangen uitstrooide over de haven. We dachten dat we in Turkije wakker werden.
We zijn een dagje langer gebleven in Naxos en dat moet bijbetaald worden. Wel dat wordt dan op zijn Grieks geregeld. De bewaker van de haven heeft daar een oplossing voor nl. “Ga een stempel op je transitlog halen en zeg dat je vanavond vertrekt” - Je krijgt slechts een stempel de avond voor je vertrek - maar het havenkantoor om te betalen was reeds gesloten.
Geen nood: “we regelen dat wel” zei hij en we mochten aan hem betalen – “a special price”-dus stond hij vanmorgen reeds aan de boot en vroeg hij de helft van het liggeld… en waar verdween dat? In de pocket . Hij blij en wij blij. Roger kreeg een hand en met een smile tot achter zijn oren zwaaide hij ons rond 10 uur uit.
Het was warm, de zee was al zijn plooien kwijt, dus geen wind en van zeilen was er geen sprake. De motor bracht ons na 17 mijl en rond 13 u ter plaatse in het havenstadje Paroikia.
De automatische piloot had zijn kuren, want hij liet ons regelmatig in de steek. Was er weer een slecht contact? Dat wordt weer zoeken Roger.
We liggen aan de buitenkant van de haven en de veerboten varen aan en af en geloof het of niet, als je iets vast hebt, hou het dan vast want anders ben je het kwijt. Dat lossen we morgen op.