Dag 29: maandag 19 mei 2008: Paroikia: Paros.

Enkele boten vertrokken zodat er plaats vrijkwam in de haven en we binnen gaan liggen zijn, waar het heel wat rustiger was.
Vandaag vaarden er veel minder overzetboten, maar nu waren ze de ganse dag een grote boot aan ’t laden met kalksteentjes en kalkgruis, wat de rust in de haven enorm verstoorde. Paros is niet alleen bekend voor zijn mooie stranden, maar ook voor zijn enorme kalkstenen grot wat het laden van de schepen verklaarde.
We hebben de fietsjes boven gehaald en het binnenland wat verkend, waar het wel stil en rustig was met struiken oleanders, rode geraniums en andere mooie paarsrode bloemen.
Het stadje zelf is ook tof met zijn kleine doolhofstraatjes vol winkeltjes, café-tjes en restaurantjes, waar ik me wel een tijdje kon amuseren op mijn eentje, want Roger ging na het fietsen terug naar de boot.
Tegen de avond aan begon het plots hevig te waaien. Geen meltemi, want die komt uit het noorden. Het was een zuidenwind die alles wat niet al te best vastgemaakt was het water in zwierde. Gelukkig lagen we in de haven, maar onze buurman, een charter, je ziet hier niets anders dan charterboten, had zijn loopplank niet goed vastgemaakt, de boot evenmin - maar ja, die was immers toch niet van hem - en ze lag in het water.
Dat werd springen om op zijn boot - of in het water wie weet - te geraken.